Datum: 3 maart
Opmerkelijk: Omhoog, omlaag en omhoog en omlaag
Ik lag al even heerlijk te slapen. Mijn slaapplek ronkte door mijn droompjes. Af en toe zakte ik naar boven in mijn bed. Dan weer naar beneden. Soms rolde ik naar links, dan weer naar rechts. Niets om me zorgen over te maken. Mams en paps doen wel meer dingen die mij niet zo nodig lijken.
Pa maakt me net wakker. Hij heeft een moeilijk gezicht. Niet eerder gezien. "We zitten in de bergen", zegt hij. Ik kan me niet herinneren dat ik dat woord ooit eerder gehoord heb: bergen. Paps kleedt me aan, samen zittend op de vloer. Ik vind dat lollig.
Als we vooraan in de speelplaats aankomen, denk ik dat ik begrijp wat paps bedoelt. Thuis is het overal plat waar ik kijk. Hier lijkt alles een klimrek. Als je goed kijkt zie je overal leuke vormen. Een knuffelkonijn, bruin met een groene trui daar rechts. Juf Kim, op schoot bij juf Astrid daar links.
Mam trekt en rukt aan het stuur. Net als paps me in mijn stoel gespt, zie ik Fozzie in de hoek liggen. Hij wordt ook pas wakker denk ik. Fozzie en ik zijn dikke vriendjes. Hij krijgt af en toe van mij mijn speentje. Intussen pak ik de telefoon van paps. Hij lijkt niet naar mij te kijken. Hij zegt tegen ma dat de camper zich beter houdt dan verwacht. Ik stop de telefoon hier tussen dat dikke boek met al die rode en gele lijnen. Ik ben benieuwd of opa en oma me ook zo kunnen bellen.
Ik kijk weer naar die bergen. Ik zie daar een schouder van pake die zich onder de dekens verstopt. Grappig wel die bergen. Ik begrijp van mams en paps dat ze 11% wel veel vonden en dat ze blij zijn dat ze bij de Po-vlakte zijn. Daar zal ik binnenkort dan ook wel meer over horen, over die po.
xJJ
Geen opmerkingen:
Een reactie posten