Lokatie: Aeroporto Ancona
Datum: 2 april
Opmerkelijk: Een slak heeft haar huis ook op de rug

Ik dacht dat ik alles wel gezien had in de wereld. Toch blijven mijn ouders mij verbazen. Alsof het nog niet genoeg was dat mijn bed iedere dag op een ander plek staat. Het is duidelijk dat ze mij af en toe niet alles vertellen. Ik zat vorige week terug van een vliegtuigritje naar Nederland (inmiddels al weer 3 weken geleden red.) lekker in mijn pyama op de parkeerplaats van het vliegveld. Af en toe wijzend naar een bal of duif. Ik had wel door dat er iets niet helemaal klopte. Papa zat heel druk te praten met zijn telefoon. Ik wilde met heb voetballen maar ik moest met mama ballen. Zij zat slaperig op een rood met wit blok steen. Ook niet echt gezellig.

Waarschijnlijk had papa die man in dat mooie blauwe pak gevraagd of wij op zijn auto mochten. Ik ben dol op auto´s en ik denk dat dat het eerste woord wordt dat ik volgens mijn ouders ook echt heb gezegd. Wijzen en auwo is blijkbaar niet genoeg. Deze man leek een beetje op de opa van papa. Hij had ook heel veel zon op zijn hoofd. Dat glom net als mijn voetbal. De man lachte vriendelijk naar mij, maar dat zegt niets. Doen ze allemaal hier.

Misschien was ons huisje wel niet van ons. Was het geleend speelgoed, net als dat groene schepje dat ik op het strand kreeg van een heel lief jongetje. Het leek net alsof die man met zijn gele brandweerauto mijn huisje mee zou nemen. Gelukkig stapte papa en mama ook in de gele auto. Dat was wel even schrikken geweest. Al mijn speelgoed was bijna weg.

xJJ

(Redactionele noot: de uitlaat moest opnieuw worden gelast en de startmotor en de koppeling vervangen. Enige schade was begroot, ook dit bleef ruim binnen budget. De koppeling hebben we wijselijk verzwegen voor de opa´s en oma´s).