Lokatie: Villa Ti´Amo
Datum: 10 april
Opmerkelijk: Lopen, fietsen, varen, het maakt mij niet uit
Eigenlijk weet ik niet zo goed wat ze allemaal bedoelen. Pake, Beppe, Oma, opa, ze roepen volgens mij maar wat. Voor mij zijn het allemaal extra speelkamaraadjes. De een wat sneller dan de ander. Zo gaat oma met mij graag op het springding (trampoline red.). Eigenlijk zit ik op het springding zonder mijn schoenen. En oma staat er naast en kraait van plezier. Ze praat veel hetzelfde als ik. Dat is wel prettig anders verstaat ze mij niet denk ik.
We zijn lang in een huis geweest bij een vriend van papa. Er waren zoveel speelkamaraadjes en opa's en oma's dat ik niet begreep waarom ik toch op de zelfde tijd als altijd naar bed moest. Ik dacht dat ik altijd naar bed ging omdat papa en mama moe waren van al het spelen.
Al die opa's en oma's vonden het heel koud in Italië. Daar merkte ik niets van. Er stond altijd wel iemand met een jas of een mutsje voor me klaar. We hebben ook weer heel veel gewandeld al moet ik zeggen dat ik heel veel gedragen en geduwd ben.
Ik heb ook een nieuwe manier om vervoerd te worden (zie de foto). Deze hadden ma en pa al bedacht.
- Lopen, kan ik al zolang als ik het mij kan herinneren.
- Zelf fietsen, kan ik volgens mij ook al, als ik maar bij mijn trappers van mijn 3 wieler kon komen om het te bewijzen.
- Zittend op de rug van pa, in de blauwe zak. Oh ja, op de arm van pap en mam. Eigenlijk op elk lichaamsdeel van pap en de meeste van mam.
- In mijn gele fietskar. Kraaiend en wel.
- In mijn campercosie. Vastgegespt of niet.
- Hopelijk straks een zeilboot en surfplank (en mijn eigen barbymobiel)
En nu. In mijn eigen Tuk-tuk al noemen Italianen en Edwin dat anders.
Kus van Jullie Jolle (xJJ)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten